Stoelen

Tijdens de kerkdienst zaten de heren in de kerkbanken en de dames op de stoelen in het middengedeelte. Echter, de stoelen waren na de oorlog zo slecht, dat zelfs de timmermanskunsten van Piet Rol (Klaaszoon) te kort schoten. Op een dag gebeurde er een wonder. In een oud krantenartikel is het volgende te lezen:

Schenking van 50 stoelen herv. kerk Krommeniedijk

Onbekende liet vrachtauto voorrijden
KROMMENIEDIJK. De herv. gemeente van Krommeniedijk heeft van een anonieme schenker 50 nieuwe stoelen naar oudhollands model voor de kerk gekregen. Het kerkbestuur is hiermee zeer ingenomen, omdat de stoelen die men tot nu toe gebruikte, oud werden. Af en toe moest er al een buiten gebruik worden gesteld. Deze werden dan zo mogelijk door eigen krachten opgelapt, maar men wist al lang dat vervanging van de stoelen noodzakelijk was. Het geld daarvoor was er echter niet.

De zorg van het kerkbestuur voor het gebouw werd de laatste tijd overigens wel wat lichter. De afgelopen zomer heeft de brandweer de pannen op het dak van de kerk, waarvan de wind er nogal wat had verschoven, weer recht gelegd. Bovendien heeft een onlangs gehouden bazar zoveel opgebracht, dat men ook lekkages die hier en daar optraden, hoopt te kunnen herstellen.

Wat nu nog te wensen blijft is het opnieuw sausen van de binnenmuren. Dat is sinds de oorlogsjaren, toen de kerk gerestaureerd werd, niet meer gebeurd en de muren beginnen langzamerhand lelijke vlekken te vertonen.

Jacob Brasser weet echter meer over deze bijzondere schenking:

‘Het zal zo om en nabij 1952-1953 geweest zijn, dat ik tussen de middag uit het land kwam en thuis mijn Moeder vond met een brief in haar handen van de Amsterdamsche Bank. Mijn Moeder had namelijk enkele aandelen en waardepapieren bij deze bank in bewaring, die zij van haar oom Pieter Koning geërfd had. Maar zij had daar weinig aan, omdat de meeste van buitenlandse ondernemingen waren, die na de oorlog niet meer liepen en gewoon op nul stonden. Nu bleek, door middel van die brief, dat één zo’n onderneming weer opgestart was en dat de papieren weer een bepaald bedrag waard waren. Mijn Moeder had hier helemaal niet meer op gerekend en was eigenlijk flink verbaasd over deze meevaller.

‘Nu was het zo dat mijn Moeder ook in de kerkenraad van Krommeniedijk zat, en daar regelmatig aan het werk was, samen met een aantal andere mensen van het dorp, waardoor ze van het reilen en zeilen van de kerk goed op de hoogte was. Elke keer als zij dan thuis kwam, van zo’n ochtend of middag, liep zij te mopperen op de kerkstoelen die in het midden van de kerk stonden en die eigenlijk helemaal af waren, en waar Piet Rol steeds aan moest repareren met allerlei latjes en lijm om ze bij elkaar te houden.
“Nou”, zei ik tegen mijn Moeder, “hier had je helemaal niet meer op gerekend. Eigenlijk krijg je dit zomaar in je schoot geworpen, dus kan je hier nu mee doen wat je zelf wilt. Maar als ik u was, zou ik hier nu eens wat geks mee doen, bijvoorbeeld nieuwe stoelen voor in de kerk kopen.”
Zij keek mij aan en zei: “Daar moet ik eerst eens goed over nadenken, maar het idee staat mij wel aan.”
Daar zij via de kerkenraad blaadjes kreeg van allerlei instellingen met daarin enkele advertenties voor kerkattributen, vonden wij in een zo’n blaadje een advertentie over kerkstoelen en banken, enzovoort. Nu, hierheen geschreven om een catalogus, en wat bleek, de opbrengst van de aandelen en waardepapieren was net genoeg om voldoende nieuwe stoelen te kopen.

‘Nu ging mijn Moeder naar Klaas Reijne, de voorzitter van de kerkenraad, en besprak haar plannen met hem, onder voorwaarde dat hij er met niemand over zou spreken, wat hij ook beloofde. De stoelen werden besteld, zodat wij enkele weken later bericht kregen dat zij dan en dan afgeleverd zouden worden. Hierna werd tegen de overige leden gemeld dat er 50 nieuwe stoelen kwamen en dat de oude in de kachel konden, wat met de meeste ook gebeurd is. Keurig op tijd kwam de auto met de nieuwe stoelen en deze werden op hun plaats midden in de kerk gezet, wat een prachtig nieuw gezicht opleverde.

‘Tot nu toe heeft bijna niemand ooit geweten wie deze nieuwe stoelen toen aan de kerk geschonken heeft, wat bij deze opgehelderd is.’

stoelen1

De nieuwe stoelen, geschonken door mevrouw Guurtje Brasser-Bloothoofd van Krommeniedijk. Linksboven is de slechte staat van de muren te zien. Door het afgebladerde pleiserwerk zijn de bakstenen zichtbaar.

stoelen2

Linksonder is de oude kachel te zien. Rechtsboven het oude rooster.

stoelen3

Het scheepsmodel stond toentertijd op het kastje van Piet Rol.